Ataşehir’de yaşıyorum ve metroya 7 dakikada varılıyor.
Görüşmenin nerede geçeceği ilandan ilana değişen başlıkların başında geliyor. Otelde görüşülecekse oda ücretinin kime ait olduğu ve girişte kimlik istenip istenmediği önceden konuşuluyor. Bir kısmı yalnızca kendi evinde ağırlıyor, bir kısmı otel ve rezidansa geliyor, bazıları ise ikisini birden yazıyor. Yer konusunda anlaşmadan saat vermemek yaygın bir alışkanlık hâline gelmiş. Mekân netleşmeden diğer ayrıntıların konuşulması pek işe yaramıyor.
İsmim Neşe. Ataşehir’de 8 yıldır oturuyorum ve taleplerde sınırlarımı baştan konuşuyorum; neyi kabul edip neyi etmediğimi net söylüyorum. 6 yıldır aynı düzendeyim.
Saat 15.00’ten geceye kadar buradayım ve bu aralığı 9 yıldır kullanıyorum. Sabah saatlerini boş bırakmıyorum; günüm öğleden sonra başlar.
Prezervatifsiz buluşma kabul etmem ve 9 yıldır tek istisnam olmadı. Ödeme girişte tamamlanır ve rakam değişmez ve 9 yıldır aynı rakamı koruyorum. Randevuya çeyrek saat kala adres gönderilir.
Fotoğraflarımın tarihi 3 ay öncesi ve düzenleme yok. Alkollü gelen misafiri ağırlamıyorum ve reşit olmayanla görüşmem; bu 2 kuralı 9 yıldır uyguluyorum.
Resim çekilmesine izin vermiyorum ve cihazların sessize alınmasını istiyorum; 9 yıldır bu maddeyi hiç değiştirmedim.
Ataşehir’de geçirdiğim sekiz yıl içinde semtin sürekli büyümesine alıştım ve ulaşımın bu kadar kolay olması bütün dezavantajları fazlasıyla dengeliyor; taşınmayı hiç düşünmedim.
Kendi düzenimi kurabilmiş olmak bu işin bana kazandırdığı en değerli şey oldu; kimseye hesap vermeden günümü planlayabiliyorum ve bu özgürlüğü hiçbir teklife değişmem. Bundan vazgeçmeyeceğim.